Bodrum van Halicarnassus tot Heden

Geschatte leestijd: 3-4 minuten

Een Eeuwenoud Verleden

De geschiedenis van Bodrum gaat ongeveer 7000 jaar terug. De oudst bekende nederzetting op het schiereiland is de Peynir Çiçeği-grot in de wijk Gündoğan. Archeologische vondsten uit de kopertijd en de bronstijd die in dit gebied zijn ontdekt, hebben bewezen dat Bodrum door de geschiedenis heen continu bewoond is geweest.

Voor Christus

In de oudheid stond Bodrum bekend als Halicarnassus. De Lelegiër, Cariërs en Doriërs leefden op deze gronden; de stad werd een van de belangrijkste centra van de regio Carië. Volgens Herodotus, bekend als de Vader van de Geschiedenis, werd Halicarnassus gesticht door de Doriërs. Onder Perzische heerschappij in de 6e eeuw v.Chr., bereikte de stad haar hoogtepunt tijdens de tijd van Koning Mausolus. Toen Halicarnassus tot hoofdstad werd uitgeroepen, ontwikkelde de stad zich snel, en het Mausoleum gebouwd ter nagedachtenis aan Mausolus ging de geschiedenis in als een van de zeven wereldwonderen. Veroverd door Alexander de Grote in 334 v.Chr., begon Halicarnassus na deze datum langzaam haar vroegere macht te verliezen.

- Na de dood van Alexander in 323 v.Chr., kregen de stad en de regio een vrij en democratisch bestuur door het beleid van zijn machtige generaal Antigonus.
- Na de Slag bij Ipsus in 301 v.Chr. werd de onafhankelijkheid van de stad erkend door een verdrag tussen de generaals. In de 3e eeuw v.Chr. werd het een bondgenoot van het Ptolemeïsche koninkrijk van Egypte.
- In overeenstemming met het "Verdrag van Apamea" gesloten in 188 v.Chr., herwon Halicarnassus zijn vrijheid.
- Gehecht aan de Romeinse provincie Asia in 129 v.Chr., veranderde de stad in een kleine nederzetting, ver verwijderd van zijn vroegere glorieuze dagen.
- In 80 v.Chr. werd het het doelwit en geplunderd door de piraat Verres.

Na Christus

De regio bleef verarmd door zware belastingen en piraterij tot aan de regering van keizer Augustus. Tijdens de Augustus-periode herwon het wat belang en beleefde het zijn laatste bloeiperiode. Ondanks alle herstelinspanningen tijdens de Romeinse periode (1e en 2e eeuw n.Chr.), kon de stad echter nooit meer terugkeren naar zijn voormalige prachtige dagen.

- In 26 n.Chr. verzocht de delegatie van Halicarnassus die naar Rome reisde, om de tempel te bouwen ter ere van keizer Tiberius in hun eigen stad, bewerend dat er al 1200 jaar geen aardbeving in de stad had plaatsgevonden. Helaas waren deze inspanningen vruchteloos.
- Toen het Romeinse Rijk in 395 n.Chr. in tweeën spleet, bleef Halicarnassus onder de heerschappij van het Oost-Romeinse (Byzantijnse) Rijk. Met de opkomst van het christendom veranderde de stad in een bisschoppelijk centrum.
- Gereduceerd tot ruïnes door zware aardbevingen in de 12e, 13e en 14e eeuw n.Chr., viel Halicarnassus bijna stil gedurende de daaropvolgende twee eeuwen van de Byzantijnse periode.

Verder bestaand als een kleine nederzetting tijdens de Romeinse en Byzantijnse periodes, bleef Bodrum voor een korte tijd binnen de grenzen van het Menteşe-vorstendom vanaf de 13e eeuw n.Chr. Het werd een belangrijke strategische basis met het kasteel gebouwd door de Ridders van Sint Jan tussen 1403-1522. Het kasteel van Bodrum is vandaag de dag nog steeds een van de belangrijkste symbolen van de stad. Bodrum trad in 1523 toe tot de gebieden van het Ottomaanse Rijk onder de regering van Süleyman de Grote.

Ottomaanse Periode

Volgens het belastingregister van 1530 omvatte het personeel in het kasteel van Bodrum 1 kasteelcommandant (Dizdar), 1 plaatsvervanger, 4 artilleristen, 1 timmerman, 1 steenhouwer en een aantal soldaten. In deze periode werd de beroemde zeeman Turgut Reis geboren in de stad die nu zijn naam draagt. Piri Reis noteerde op zijn kaarten dat er in Bodrum een klein kasteel en een brede haven was.

- Evliya Çelebi, die Bodrum in 1671 bezocht, merkte op dat er maximaal 100 mensen in en rond het kasteel woonden, maar de haven 200 schepen kon herbergen.
- Het lot van Bodrum veranderde in de jaren 1720 met de komst van Kapitein Mustafa Pasja, die er een moskee liet bouwen, wat het sociale leven herleefde.
- In 1770 werd Bodrum gebombardeerd door de Russische vloot.
- Ottomaanse archieven tonen aan dat na 1775 een scheepswerf werd gevestigd voor de bouw van oorlogsschepen.
- Eind 19e eeuw waren er 200 boten in Bodrum, waarvan 100 leefden van sponsduiken.
- Vanaf 1895 werd het kasteel gebruikt als gevangenis.

Republikeinse Periode

Tijdens de jaren van de Eerste Wereldoorlog, in 1915, schoot het Franse oorlogsschip "Duplex" op Bodrum; door de sterke weerstand van de lokale bevolking werd het echter gedwongen zich terug te trekken. Tijdens de periode van de Nationale Strijd stond de stad onder Italiaanse bezetting van mei 1919 tot juli 1921.

In de vroege jaren van de Republiek was Bodrum een rustig kustplaatsje met witte huizen, sponsduikers en vissers, dat alleen over zee met de buitenwereld kon communiceren.

Aangekomen in Bodrum als balling in 1925, speelde "De Visser van Halicarnassus" Cevat Şakir Kabaağaçlı een beslissende rol bij het vormgeven van de culturele identiteit van de stad. Dankzij zijn werken werd Bodrum al snel een middelpunt voor kunstenaars. Het concept van de "Blauwe Reis" ontstond ook in deze geografie. Met de ontwikkeling van het toerisme vanaf de jaren 60, heeft Bodrum zijn historische textuur met succes gemengd met het moderne leven.